13 09 2024 Kennismaking met Montreal

Tijd is een wonderbaarlijk ding. In de agenda stond 13 september gepland als een reisdag. Maar het snelle reizen van Oost naar West leverde een halve dag tijdswinst op. We hebben de tijd ingehaald en zijn zes uur jonger geworden.

Montréal dus. In het Engels met de expliciete ‘t’. Franstaligen laten de t vallen. Hoe dan ook gaat het over dezelfde stad, die is ontstaan uit een Franse nederzetting rond vijftienhonderd, aan de voet van een berg die door de kolonisten Mont Royal werd genoemd. De gewonnen uren laten een snelle verkennig van de stad toe. We ontdekken de hele lange rue Sainte Catherine. Meteen krijg ik last van een oorwurm. Gedurende enkele uren gonst de Complainte voor Sainte Catherine van de zussen Mc Garrigle door mijn hoofd. Vijftig jaar nadat het liedje een wereldhit werd, kom ik tot het inzicht dat ik het al die tijd verkeerd zong. Ik begreep de openingszin al die tijd als de beschrijving van een wandelingetje op de dag van Sint Katrien. Honderden keren brulde ik ‘Moi, je me promène sur Sainte Cathérine…’. Een halve eeuw na het grote succes van dit liedje, leer ik echter dat de ik-figuur in het shoppingcenter onder de rue Sainte Catherine loopt. Ze profiteert van de warmte die uit de metrolijn opstijgt en ze bewondert zichzelf in de vitrines bij een temperatuur van min twintig graden. Daar stond ik nooit eerder bij stil, tot we, nieuwsgierig naar wat er achter een neergaande roltrap schuilt, een netwerk van winkelstraten ontdekken. Later vertelt men mij dat deze ondergrondse stad werd aangelegd om de economie draaiende te houden als de stad ondergesneeuwd is en de temperaturen ver onder het vriespunt zakken.

Daar hebben we voorlopig geen last van. We beleven een nazomer met uitzonderlijke temperaturen die de dertig graden benaderen.

‘s Avonds zoeken we een restaurant op en volgen we opnieuw de slagader van het oude Montréal. Het culinair hoogtepunt na een lange dag: een doorbakken biefstuk met een grote aardappel in zijn jasje en een paar boontjes. Daarbij een biertje waarbij vergeleken Heineken niet te versmaden is. Amerikanen bestempelen Canadees bier wel eens als elandepis. Niet dat ze daar hoog van de toren moeten blazen, maar geef ze maar eens ongelijk. Dat Montréal een culinair paradijs is, blijft voor ons voorlopig een geheim.

Bij het terugkeren koester ik mijn oorwurm. Dit keer klopt het: je me promène sur Sainte Catherine!

Heeft u ‘m nu ook? 

De rue Peel, die vanaf de Mont Royal afdaalt naar de stad en daarbij de rue Sainte Catherine kruist