13 Pieterpad 2025 – etappe 13 (Laren-Vorden, 13 km)

Op de dertiende dag van onze expeditie staat ons een tochtje van dertien kilometer te wachten. Volgens de weersvoorspelling zou het wat minder heet worden vandaag, dus namen we onze inmiddels vertrouwde routine op om rond negen uur te vertrekken. De zoektocht naar een bankje viel mee, precies na anderhalf uur vonden we er eentje. Ondanks een lange pauze waren we ’s middags al op onze bestemming.

Vorden is bekend om zijn kastelen. In de hele provincie Drenthe staat er maar eentje, maar hier in Gelderland zijn de kasteelheren en dames dichte buren van elkaar. De barones kan gewoon even aankloppen bij de gravin om een eitje of een kopje suiker te lenen als ze daarvan te kort heeft om pakweg pannenkoeken te bakken. Rond Vorden is daar een kleine toeristische industrie rond ontstaan. Je kan geen kruispunt voorbij komen of er staat een paal met pijltjes naar links, naar rechts of rechtdoor, je hebt de routes voor het grijpen: de achtkastelenroute, de zeskastelenroute of de vierkastelenroute. Volgens mij is het een kwestie van tijd of er komt snel een geenkastelenroute, speciaal voor de fietsende edelman die wel eens langs wat gewone huizen wil passeren.

De oplettende lezer heeft het opgemerkt: we zijn onmerkbaar de derde provincie op onze route binnengedrongen. Gelderland is de grootste provincie van Nederland (naar landoppervlakte, als je ook de wateroppervlakte meetelt is Friesland de grootste, altijd goed om weten voor de quizzers onder ons). Het oosten van de provincie wordt de Achterhoek genoemd. Het is een naam die heel vroeger werd gebruikt om de streek en de mensen te stigmatiseren als ruw, achterlijk en dom. Maar ook hier is alles opgestuwd in de vaart der volkeren en tegenwoordig zijn de Achterhoekers trots op hun taal, hun streek en hun eigenheid. Dat blijkt uit het opschrift dat we vandaag zagen op een rustbankje: 'ik wil graag naar de hemel, maar dan moet die op de Achterhoek lijken.'

_ _ _

Maarten Goorhuis is directeur van de stichting Pieterpad. Hij stuurt de vrijwilligers aan die het pad onderhouden en bewegwijzeren. Hij noemt het Pieterpad een levend organisme: landschappen veranderen of er komen nieuwe snelwegen of overwegen. Bossen en natuurgebieden breiden uit of krimpen in of er komt nieuw beleid. Het zorgt er allemaal voor dat het pad voortdurend moet worden aangepast en hertekend. Veel mensen willen maar al te graag dat het pad op een bepaald ogenblik voorbij hun deur komt. De meest ondernemenden beginnen dan een B&B, anderen zetten wat stoelen en tafels in hun tuin en bouwen die om naar een rustpunt waar allerlei versnaperingen worden aangeboden. Sommigen houden het simpel en zetten de opbrengst van hun moestuin aan de poort, zodat hongerige voorbijgangers een maaltijd bijeen kunnen scharrelen. Vandaag alleen al zagen we kraampjes met rooie biet, courgette, jam en pompoen. Eerder deze week zagen we vilten en kanten knuffeltjes, maar de allermooiste vondst was het toetjesbankje: een eenvoudige koelbox met frisdrank en snoeperijen.

 De opbrengst van de lokale moestuin wordt te koop of te geef aangeboden

 Het toetjesbankje (niet vandaag, maar al tijdens de negende etappe)