17 Pieterpad 2025 – etappe 17 (Millingen a/d Rijn-Groesbeek, 22 km)

We merken aan vele dingen dat de zomer op zijn laatste benen loopt. Hier en daar trekt een boom een gele jas aan, ’s morgens is het wat langer donker en in deze streek van Nederland zijn de scholen weer open sinds maandag (18 augustus).

_ _ _

Na de tweede wereldoorlog eiste Nederland herstelbetalingen van Duitsland. Churchill, Stalin en Roosevelt hadden echter onder elkaar bedisseld dat compensaties niet in geld mocht worden uitbetaald, maar dat alleen grondgebied kon worden gebruikt als pasmunt. Zoals dat gaat in dat soort zaken, werd hier lang en grondig over nagedacht en onderhandeld. De discussies over territorium laaiden fel op, sommigen gingen erg ver in de geschiedenis terug om aan te tonen dat een bepaald strookje land Nederlands dan wel Duits moest zijn.

Nederland zette hoog in, maar kreeg in 1949 uiteindelijk maar een stukje territorium van amper 70 km² toegewezen (waarop zo’n 10.000 Duitsers woonden). Nauwelijks tien jaar later kocht Duitsland het grootste deel van hun verloren gebied terug van Nederland en werd het hele gebied, op 4 km² na, opnieuw Duits. Slimme en ondernemende Nederlanders hebben daar trouwens een flinke cent aan verdiend. In de dagen voorafgaand aan de teruggave stond het gebied plots vol vrachtwagens, geladen met boter, koffie en thee. Op 31 juli 1963 stonden zij in Nederland, en ’s anderendaags in Duitsland. Alles was keurig en legaal over de grens gegaan, zonder invoerrechten! Dat gebiedje, dat afwisselend Duits, Nederlands en opnieuw Duits is geweest, hebben wij gisteren en vandaag doorkruist. Zo liepen we vandaag over een grensweg waarbij Lieve in Duitsland wandelde en ik in Nederland. In Duitsland passeerden we de grensdorpjes Zyfflich en Wyler. Door al dat gedoe met grenzen zijn er in deze streek vandaag heel wat families waarin beide nationaliteiten voorkomen.

_ _ _

We zijn in Groesbeek aangeland, een klein stadje dat tegen Nijmegen aanschurkt. Het is algemeen gekend in Nederland dat Nijmegen gebouwd is op zeven heuvelen, en dat zegt iets over het landschap, dat flink is gaan golven en glooien. We volgden de heuvelkammen tussen Nijmegen en Groesbeek, die mooie uitzichten boden op het landschap, dat vaagweg aan de Vlaamse Ardennen doet denken.

Na twee vrij lange dagtochten staat er morgen weer een korte wandeling op het programma. Onze volgende pleisterplaats is Gennep (met een g naar beneden), dat we al zullen bereiken na 14 km.

 Onderweg kwamen we voorbij deze mooie gedachte van Goethe (uiteraard aan de Duitse kant van de straat).

 Ondanks open grenzen in Europa blijft deze slagboom naar beneden (je kan er natuurlijk wèl makkelijk langs).

 Op de grens tussen Nederland en Duitsland ligt een dot van een meertje, vlak naast het grotere Wylermeer. 

 De wegen zijn niet altijd makkelijk begaanbaar.