Cruise dag 1: inschepen.

Precies op tijd werd ons schip van de kade getrokken. De hele dag verliep trouwens helemaal volgens schema. De bus die ons naar Hamburg bracht vertrok exact om kwart over middernacht. Een uurtje later pikten we een lading gasten op in Gent en nog later kwamen ook de laatst vier passagiers aan boord. Daarna ging het via Nederland naar Duitsland. Na een ontbijtstop even voorbij Bremen ging het daarna linea recta naar de cruise terminal in Hamburg. Op de parking braakten bussen uit alle windstreken hun lading uit, terwijl de ene taxi na de andere Uber reusachtige koffers en de daarbij horende toeristen op het smalle voetpad uitzaaiden. Op weg naar de ingang werd mijn koffer mij uit handen genomen met de belofte dat hij in no time voor de deur van mijn kajuit zal staan. De incheckprocedure is gespiegeld aan de enerverende controle’s en safety checks die de vliegende reiziger voor lief moeten nemen. Vier keer identiteitscontrole, handbagage door de scanner en zelf met de hand de broek ophoudend op sokken door de metaaldetector.

Op het schip staan overal mannetjes en vrouwtjes met gekleurde hesjes. om. Aan elke trap tel ik er drie met een geel hesje. Dat zijn de aanspreekpunten die de dwalende passagiers wazegewijs wegwijs moeten maken. Her en der staan er met een groen hesje. Dat zijn de safety guards. Daar moet je je melden als je de veiligheidsprocedures hebt bekeken op de app of op de TV in de kamer. De paarse hesjes zijn de cleaning officers. Met een stofzuiger op de rug (echt waar!) zijn ze druk bezig om onbestaand vuil weg te halen.

Dolend door smalle gangen ga ik vervolgens op zoek naar mijn kajuit, waar ik verheugd vaststel dat wonderen effectief gebeuren: daar staat reeds mijn koffer. Volgens mij is die hele incheckprocedure express uitgerokken om de kruiers tijd te geven alle valiezen netjes te deponeren waar ze horen. In elk geval is het een plezierige vaststelling dat mijn vers ondergoed niet verloren is gegaan of godbetert in een koude Hamburgse hal is achtergebleven.

De op vel gebakken zalm heeft gesmaakt. Na het eten zwerf ik rond op het schip, op zoek naar een fijn en rustig plaatsje om mijn stukje te kunnen schrijven. Vijf bars en een bowlingzaal later ontdek ik Bar Cappucino. Er is geen muziek, maar er lopen constant mensen langs mijn tafeltje. Sommigen zijn in avondkledij op weg naar een van de discotheken, anderen struinen schijnbaar doelloos rond.

Morgen brengen wij de hele dag op zee door. Tijd zat dus om het hele schip te verkennen. Misschien vind ik wel een rustig plaatsje, waar niemand komt. Een bibliotheek, misschien? 

O ja, op zee kan ik geen verbinding maken en kan ik dus niets publiceren. Wees dus niet ongerust, er volgt meer over deze reis.