22 Pieterpad 2025 – etappe 22 (Venlo-Swalmen, 23 km)

Het Pelgrimshoes, waar wij de voorbije twee nachten hebben geslapen, ligt op 3 km van de eigenlijke startplaats van deze etappe, namelijk het station van Venlo. We waren van plan om de bus te nemen maar de uitbater veegde dat voorstel van tafel, hij zou ons gewoon snel even brengen. In die tien minuten vertelde hij over zijn projecten in de stad en over de overrompeling in het weekend door Duitse dagtoeristen. Vooral uit het dichtbevolkte Ruhrgebied komen ze massaal naar Venlo en Roermond omdat de winkels in Duitsland op zondag gesloten zijn. Veel producten zijn ondanks Europa gewoon ook goedkoper dan in Duitsland.

Tijdens onze wandeling liepen we alweer op en rond de grens met Duitsland. Nu eens hadden we de grenspalen links van ons, dan weer rechts. Voor de vogels en de dieren in de natuurgebieden maakt het helemaal niets uit, en voor ons eigenlijk ook niet. Al vond ik het wijzer om aan de Nederlandse kant van de weg te stappen. Als er iets zou gebeuren, dan zou dat de communicatie met de nooddiensten veel makkelijker maken  – zo stelde ik me voor.

Langs die grens liggen her en der nog Tobruk bunkertjes. Dat zijn kleine bunkers voor twee personen die ingegraven zijn in het landschap. Relicten die verwijzen naar een recent oorlogsverleden. Langs diezelfde grens zijn er langs de Nederlandse kant grote rozenkwekerijen. De streek van Venlo wordt niet voor niets de rozentuin van Nederland genoemd.

_ _ _

Het weer blijft ons gunstig gezind. In de voormiddag is het koel en tegen de tijd dat de zon volop begint te schijnen is het einddoel al in zicht. Ook het parcours is vriendelijk, er zijn nog altijd flinke stukken door het bos, waardoor we vaak in de schaduw kunnen lopen.

_ _ _

Ik geloof dat wij nu het schildermeisje definitief achter ons hebben gelaten.We zien Ante (van Walking for Humanity) wel nog als hij een pauze neemt, wat later haalt hij ons in als wij een mooi bankje hebben gevonden waar wij met een appeltje of een banaan weer op krachten komen. Benieuwd of we hem morgen ook nog zullen zien.

_ _ _  

Ondertussen zijn we in Swalmen, dat is ontstaan aan de oevers van de Swalm, een smalle rivier die door het bos meandert. Het deed me plezier om te ontdekken dat er op de brug over de Swalm een beeld staat van Johannes Nepomucenus,net zoals dat in Kortrijk en andere wereldsteden het geval is.

_ _ _

We hebben 420 km achter de rug, er blijven er nog 85 te gaan. Onze voeten doen het goed, geen van ons beiden heeft blaren of andere ongemakken. Ook de spieren hebben zich aangepast aan de dagelijkse routine van het wandelen. Het einde van onze expeditie komt in zicht.

 Grote rozenkwekerij in de buurt van Venlo, tegen de grens met Duitsland

 Schilderachtige hoekjes waar de Swalm door het bos meandert

 Een herkenbaar probleem. Blijkbaar hebben ze ook in Nederland ongemanierde hondenbaasjes