Krakau, 4 oktober. Daar is restaurant Jarema weer

Eerder heb ik het al gehad over restaurant Jarema en de rare discussie dat vegetarisch eten eigenlijk hetzelfde is als een dagschotel zonder vlees. Om een of andere reden is dat restaurant opgenomen in het standaardprogramma van de reis naar Warschau en Krakau. Het interieur is al eeuwenlang hetzelfde en dat geldt ook voor het menu. De eerste uitbater, ergens in de vorige eeuw, was een man met een visie. Hij ging ervan uit dat een signatuurgerecht dat jaren na elkaar wordt opgediend, vanzelf uitgroeit toe een typische Poolse schotel. Zodoende krijgt elke groep die het restaurant bezoekt de witte borsjt, gevolgd door de gehaktballen in een zee van champignonsaus. Over die laatste valt trouwens te discussiëren: hoeveel stukjes paddenstoel moeten er in de saus zwemmen voor je het kan hebben over champignonsaus?

In Jarema is er een nieuwe dienster, een meisje dat ik er nog nooit eerder zag. Ze heeft een fijn gesneden poppengezichtje en slanke handen. Ze draagt een strakke leren broek met daarboven een witte blouse die meer cleavage onthult dan je in een restaurant voor Poolse delicatessen zou verwachten. Het opdienen in de huisstijl heeft ze onder knie: met één bordje borsjt in twee handen voorzichtig door de eetzaal schuifelen, dat voorzichtig en zonder morsen voor een klant neerzetten en daarna een tweede bordje halen. Vervolgens verder bord per bord uit de keuken halen tot iedereen bediend is. Als de soep opgelepeld is, begint het afruimen. Helaas heeft het nieuwe meisje daarvoor onvoldoende geoefend. Ze haalt twee borden van een tafel. Een opstandige lepel schuift van het bord en valt op de witte broek van een gast. Bij de volgende afruimronde wappert er onderweg naar de keuken een papieren servet uit een van de borden. Nog een ronde later laat ze om duistere reden pardoes een bord vallen. Later ondergaat een glas kletterend de wet van de zwaartekracht.

Ik begin te begrijpen waarom Jarema vaste prik is. Niet omwille van de culinaire hoogstandjes, maar het hoge Fawlty Towers gehalte moet gekend zijn bij de reisorganisatoren. Het doet me verlangen naar een volgende reis!

 Het interieur van Jarema. Poolse specialiteiten. Niemand zou opkijken als Kuifje en Kapitein Haddock er zouden binnenstormen!