20260811 Een nieuwe reis: wandelvakantie in Tjechie

Georges Stephenson kwam puffend uit het schuurtje achter in de tuin met twee ijzeren staven onder de arm. Hij legde ze netjes evenwijdig op het door de verzengende zomer vergeelde gazon en verdween weer in zijn werkplaats. Even klonk er flink wat kabaal, waarna hij opnieuw buitenkwam met twee nieuwe staven. Dit herhaalde zich een aantal keer, tot Georges zwetend het resultaat van zijn werk bekeek. Ondertussen hadden er zich flink wat buren in de tuin verzameld die nieuwsgierig afkwamen op de herrie waarmee zij ruw waren gewekt.

-            ‘Wat doe je?’ vroeg een jonge vrouw.

-            ‘Ik ben bezig met de stoomtrein uit te vinden,’ antwoordde Georges, zonder zich van zijn werk te laten afleiden.

In de tuin lagen nu over de volledige lengte van de tuin twee evenwijdige rijen ijzeren staven. Georges liep naar zijn werkplaats en knipoogde in het voorbijgaan naar de vrouw die zich tot hem had gericht. Hij ademde even diep in, opende dan de twee vleugels van de poort en verdween in het donkere gat. De korte stilte die volgde werd doorbroken door een verontrustend gesis en gefluit dat uit het schuurtje naar buiten gutste. Een verrast gemompel steeg op uit het volk, dat aanzwol tot ooh’s en aah’s toen uit het schuurtje een gevaarte naar buiten rolde over de eerder gelegde staven. Op de bok van wat een ijzeren koets leek zwaaide Georges glunderend naar de massa.

Het was augustus 1829. Georges Stephenson presenteerde de locomotief waarmee hij meedong naar de prijs voor de beste stoomlocomotief. Hij won, de rest is geschiedenis. Vandaag, bijna tweehonder jaar later, zitten wij knus in een coupé van de European Sleeper. We stapten gisteren (10 augustus) om acht uur ’s avonds op in Antwerpen. Wij maakten gebruik van de comfort aanbieding waarbij een coupé voor drie personen wordt geboekt voor twee. Ruimte zat dus, binnen de vertrouwelijkheid van ons tweetjes en met de zekerheid dat de derde plaats niet zal worden ingenomen. Met dank aan Georges Stephenson raasden wij door Nederland en pikten mensen op in Rotterdam en Amsterdam. Daarna denderden we helemaal door Duitsland met haltes  in Berlijn en in Dresden. Straks komen wij aan Decin, waar onze wandelvakantie effectief zal starten. We zijn vertrokken voor zes dagen wandelen door Noord Bohemen.

nze coupé na een nachtje slapen. We hadden opgemaakte bedden, maar daar is niet veel meer van te zien. 

De Deutsche Punktlichkeit liet ons in de steek. We moesten omrijden via Hameln en liepen daardoor 3 uur vertraging op. In Schönefeld (Berlijn) moest de machinist een verplichte stop nemen.